Selecciona unha inicial para ver as entradas correspondentes:
A B C D E F G H I K L M N O P R S T U V W X Z

Actitude

Definición:

Unha actitude é unha predisposición da conduta con relación a unha persoa, un colectivo, un obxecto ou un fenómeno. Nunha actitude distínguense tres elementos:

  1. un compoñente cognoscitivo (xa que para que se cree unha actitude é necesario coñecer primeiro a existencia do obxecto ou fenómeno);
  2. un compoñente afectivo (a predisposición pode ser a favor ou en contra); e
  3. un compoñente de conduta (en consonancia co coñecemento e a predisposición, prodúcese un comportamento).

Algúns tipos de deseños curriculares como o deseño curricular base (DCB) do ensino no noso país inclúen contidos actitudinais que se deben transmitir no proceso de ensino-aprendizaxe. O DCB distingue tres tipos de contidos actitudinais. O primeiro deles son as actitudes propiamente ditas. Os outros dous son as normas e os valores. As normas son patróns de conduta aceptados polos membros dunha comunidade ou grupo social; son, xa que logo, relativas, non universais. Finalmente, os valores son principios éticos con respecto aos cales un individuo se compromete emocional e persoalmente. Para ensinar os contidos actitudinais pódese recorrer, por exemplo, a discusións ou debates en grupo sobre determinados feitos ou situacións, a dramatizacións ou a exposicións en público sobre un tema. Algúns contidos actitudinais contemplados na área curricular de linguas estranxeiras no nivel de ensino secundario son, por exemplo, estimular o interese polo coñecemento e uso correcto dunha lingua estranxeira, fomentar o respecto e tolerancia cara a outras culturas e formas de vida, ou asimilar e valorar comportamentos que faciliten as relacións interpersoais. Con respecto á avaliación da aprendizaxe de actitudes, pódense utilizar enquisas ou escalas de actitudes que traduzan verbalmente as devanditas predisposicións ou comportamentos.

Entradas relacionadas: 
Bibliografía: 

Bolívar Botía, A. 1992. Los contenidos actitudinales en el currículo de la reforma. Problemas y propuestas. Madrid: Escuela Española.

Bolívar Botía, A. 1995. La evaluación de valores y actitudes. Madrid: Anaya.

Coll, C.; Pozo, J. I.; Sarabia, B. & Valls, E. 1992. Los contenidos en la Reforma. Enseñanza y aprendizaje de conceptos, procedimientos y actitudes. Madrid: Santillana / Aula XXI.

MEC (Ministerio de Educación y Ciencia). 1989. Diseño Curricular Base. Educación Secundaria Obligatoria. 2 vols. Madrid: MEC.

Actitudes lingüísticas son as que mostran os individuos cara á súa propia lingua ou cara ás linguas ou variedades lingüísticas faladas por outros e, con frecuencia, cara aos propios falantes desas variedades. As actitudes lingüísticas poden influír, por exemplo, na relación docente-discente ou no proceso de aprendizaxe dunha segunda lingua, polo que valoralas adecuadamente é unha cuestión de gran relevancia en contextos educativos. Os métodos empregados para determinar as actitudes lingüísticas dos individuos adoitan consistir en procedementos experimentais indirectos nos que os suxeitos ignoran que son as súas actitudes o que precisamente se pretende estudar. Un exemplo é o test de pares falsos.

Bibliografía: 

Fasold, R. 1984. The Sociolinguistics of Society. Oxford: Blackwell.

Gardner, R. C. & Lambert, W. 1972. Attitudes and Motivation in Second Language Learning. Rowley, Mass.: Newbury House.

Correspondencia noutros idiomas
Galego: 
Actitudes
Inglés: 
Attitudes
Francés: 
Attitudes
Alemán: 
Einstellungen
Italiano: 
Atteggiamenti / Disposizioni
Polaco: 
Postawy/ Nastawienia
Portugués: 
Atitude
Entrada anterior / seguinte:

Cómo citar esta páxina

Palacios Martínez, Ignacio (dir.), Rosa Alonso Alonso, Mario Cal Varela, Yolanda Calvo Benzies, Francisco Xabier Fernández Polo, Lidia Gómez García, Paula López Rúa, Yonay Rodríguez Rodríguez & José Ramón Varela Pérez. 2019. Dicionario electrónico de ensino e aprendizaxe de linguas. (Dispoñible en líña en https://www.dicenlen.eu/gl/diccionario/entradas/actitude, con data de acceso 04/07/2020).