Selecciona unha inicial para ver as entradas correspondentes:
A B C D E F G H I K L M N O P R S T U V W X Z

Segunda lingua

Definición:

En lingüística aplicada emprégase este termo xeralmente para facer referencia a calquera lingua aprendida por un individuo con posterioridade á súa lingua nativa. Adoita abreviarse como L2.

Bibliografía: 

Crystal, D. 1997. English as a Global Language. Cambridge: Cambridge University Press.

Lingua que non é a lingua nativa dos habitantes dun país, pero que emprega con certo grao de dominio un número amplo de individuos, e posúe ademais funcións intranacionais. A derradeira característica é o que a distingue, alomenos en certos usos do termo, dunha lingua estranxeira. O inglés emprégase como segunda lingua en moitos países que formaron parte no pasado do Imperio Británico, por exemplo, a India, Nixeria, Ghana, Kenia, etc.

⇒ lingua estranxeira, segunda lingua para fins xerais, segunda lingua para fins específicos e variedade non nativa.

Entradas relacionadas: 
Bibliografía: 

Crystal, D. 1997. English as a Global Language. Cambridge: Cambridge University Press.

Sridhar, K. K. 1985. “Sociolinguistic Theory and Non-native Varieties of English.” Lingua 68: 39-58.

Correspondencia noutros idiomas
Galego: 
Segunda lingua
Inglés: 
Second language
Francés: 
Langue seconde
Alemán: 
Zweitsprache
Italiano: 
Seconda lingua
Portugués: 
Segunda língua
Entrada anterior / seguinte:

Cómo citar esta páxina

Palacios Martínez, Ignacio (dir.), Rosa Alonso Alonso, Mario Cal Varela, Yolanda Calvo Benzies, Francisco Xabier Fernández Polo, Lidia Gómez García, Paula López Rúa, Yonay Rodríguez Rodríguez & José Ramón Varela Pérez. 2019. Dicionario electrónico de ensino e aprendizaxe de linguas. (Dispoñible en líña en https://www.dicenlen.eu/gl/diccionario/entradas/segunda-lingua, con data de acceso 12/12/2019).