Rexistro

No modelo de análise afín aos postulados de M. A. K. Halliday, os rexistros son variedades lingüísticas definidas en función do contexto de uso, por oposición a aquelas outras denominadas dialectos e as determinadas por características do falante como a idade, a clase social, etc. Os diferentes compoñentes da situación adoitan agruparse en tres dimensións, cada unha das cales condiciona diferentes aspectos do texto: o campo de discurso (en inglés, field), referido ao tema tratado e ao propósito perseguido; permítenos distinguir, por exemplo, a linguaxe das matemáticas da da lingüística; o modo de discurso (en inglés, mode), alude á canle empregada e permite distinguir, por exemplo, a lingua escrita da oral; e finalmente o tenor do discurso (en inglés, tenor) refírese á relación entre os participantes, o que inclúe entre outros aspectos o nivel de formalidade.