Selecciona unha inicial para ver as entradas correspondentes:
A B C D E F G H I K L M N O P R S T U V W X Z

Modelo de competición

Definición:

modelo ou teoría lingüística de aprendizaxe de segundas linguas de tipo funcional, proposto por Bates, Pleh e MacWhinney (1982), e MacWhinney (1987), no que as formas das linguas naturais están ao servizo das funcións comunicativas. A aprendizaxe da lingua vese como algo dinámico, máis que como un procesamento de carácter estático, como é o caso da gramática universal. O descubrimento de forma-función dos patróns gramaticais da segunda lingua constitúe o obxectivo fundamental da aprendizaxe. Segundo este modelo, as linguas mostran mecanismos distintos ou graos diferentes de forza” nos patróns gramaticais. Así, por exemplo, a función de axente ou suxeito pode aparecer marcada de xeitos distintos nas distintas linguas. Pode ser a través de:

  1. Orde de palabras. En linguas como o inglés, o francés, o español e o galego, o suxeito xeralmente ocupa a posición inicial, mentres que noutras como o árabe se sitúa entre o obxecto e o verbo, e noutras ata en posición final.
  2. Concordancia. A concordancia verbo-suxeito é primordial en linguas como o holandés.
  3. Caso. O inglés ou o galego distinguen entre pronomes suxeito e obxecto mentres outras linguas non o fan.
  4. Natureza animada. Nalgúns casos como o xaponés, o suxeito sempre ten que ser unha persoa ou un ser animado e non pode desempeñar a función de suxeito algo inanimado.

Tal e como se pode apreciar, as linguas empregan diversos mecanismos ou formas para marcar unha mesma función, e estes non son igualmente importantes e relevantes en todas elas. Ao contrario, a competición” que se suscita entre eles resólvese de forma diferente nos distintos sistemas lingüísticos, como acabamos de ver. Aprender a procesar unha segunda lingua implicará daquela axustar o peso de cada un destes mecanismos da L1 á L2. Aínda que se puidera pensar que a manifestación externa dos devanditos mecanismos é similar nas dúas linguas, no fondo poden chegar a ser de natureza moi distinta, ata o punto de que, en ocasións, o procesamento da L2 pode repercutir sensiblemente na propia asimilación da L1.

Entradas relacionadas: 
Bibliografía: 

Bates, E., Pleh, C. & MacWhinney, B. 1982. "Functionalist Approaches to Grammar", in Warner, E. & Gleitman, L. (eds.). Language Acquisition: The State of the Art. New York: Cambridge University Press, pp. 173-218.

Cook, V. J. 2001. Second Language Learning and Language Teaching. London: Edward Arnold.

MacWhinney, B. 1987. “Applying the Competition Model to Bilingualism”. Applied Psycholinguistics 8: 315- 327.

Correspondencia noutros idiomas
Galego: 
Modelo de competición
Inglés: 
Competition model
Francés: 
Modèle de compétition
Alemán: 
Konkurrenzmodell
Italiano: 
Modello basato sulla competizione
Polaco: 
Model konkurencji
Portugués: 
Modelo de competição
Entrada anterior / seguinte:

Cómo citar esta páxina

Palacios Martínez, Ignacio (dir.), Rosa Alonso Alonso, Mario Cal Varela, Yolanda Calvo Benzies, Francisco Xabier Fernández Polo, Lidia Gómez García, Paula López Rúa, Yonay Rodríguez Rodríguez & José Ramón Varela Pérez. 2019. Dicionario electrónico de ensino e aprendizaxe de linguas. (Dispoñible en líña en https://www.dicenlen.eu/gl/diccionario/entradas/modelo-competicion, con data de acceso 22/01/2020).