Selecciona unha inicial para ver as entradas correspondentes:
A B C D E F G H I K L M N O P R S T U V W X Z

Falante nativo

Definición:

En relación cunha lingua determinada, un falante nativo é aquela persoa que a aprendeu de forma espontánea durante a súa infancia e posúe un coñecemento intuitivo sobre as súas estruturas gramaticais e as súas normas de uso, razón pola que os falantes nativos constitúen unha fonte de datos fundamental na investigación lingüística e son con frecuencia preferidos como profesores de segundas linguas. O falante nativo posúe non só a competencia lingüística ou gramatical atribuída por Chomsky (1965), senón tamén unha competencia comunicativa que vai máis aló do coñecemento tácito das regras sintácticas e que implica un entendemento intrínseco das normas sociais e culturais que contextualizan a comunicación (Hymes, 1972). 

Entradas relacionadas: 
Bibliografía: 

Chomsky, N. 1965. Aspects of the Theory of Syntax. Cambridge, Mass.: The MIT Press.

Hymes, D. 1972. “Models of Interaction of Language and Social Life”, in Gumperz, J. J. & Hymes, D. (eds.). Directions in Sociolinguistics. The Ethnography of Communication. New York: Holt, Rinehart & Winston, pp. 53-75.

Stern, H. 1983. Fundamental Concepts of Language Teaching. Oxford: Oxford University Press.

Correspondencia noutros idiomas
Galego: 
Falante nativo
Inglés: 
Native speaker
Francés: 
Locuteur natif
Alemán: 
Muttersprachler
Italiano: 
Parlante nativo
Polaco: 
Native speaker/Rodzimy użytkownik języka
Portugués: 
Falante nativo
Entrada anterior / seguinte:

Cómo citar esta páxina

Palacios Martínez, Ignacio (dir.), Rosa Alonso Alonso, Mario Cal Varela, Yolanda Calvo Benzies, Francisco Xabier Fernández Polo, Lidia Gómez García, Paula López Rúa, Yonay Rodríguez Rodríguez & José Ramón Varela Pérez. 2019. Dicionario electrónico de ensino e aprendizaxe de linguas. (Dispoñible en líña en https://www.dicenlen.eu/gl/diccionario/entradas/falante-nativo, con data de acceso 07/12/2019).