Selecciona unha inicial para ver as entradas correspondentes:
A B C D E F G H I K L M N O P R S T U V W X Z

Discurso

Definición:

No fala cotiá, o termo discurso fai referencia a unha forma específica de lingua falada, habitualmente unha presentación oral (por exemplo, o presidente pronunciou un brillante discurso).

Emprégase tamén para referirse á ideoloxía ou a filosofía que subxace a certos usos da linguaxe en situacións comunicativas concretas (por exemplo, a prensa criticou o discurso fascista da oposición).

Bibliografía: 

Fairclough, N. (ed.) 1990. Critical Language Awareness. London: Longman.

Na Lingüística, o termo posúe un dobre valor: concreto, para referirse a un acto de comunicación específico, un texto escrito (ou extracto do mesmo) ou unha produción oral; e abstracto, para referirse ao uso da linguaxe co fin de transmitir ideas e pensamentos nunha situación concreta e cuxa forma virá determinada por quen intervén na comunicación, e como, para que fin ou cando ten lugar a mesma. A disciplina que se ocupa do seu estudo é a Análise do discurso, aínda que hai quen limita o obxecto de estudo desta última á interacción oral, considerando que o estudo dos textos escritos pertence a outras disciplinas como a Lingüística do texto. A Análise do discurso pretende o estudo da relación entre a linguaxe e os seus contextos de uso. Dado o carácter multidimensional do seu obxecto de estudo, a Análise do discurso aproveita os coñecementos de diversas disciplinas, como a Lingüística, a Psicoloxía ou a Socioloxía.

De igual modo que a Gramática se ocupa do estudo da estrutura das palabras, frase e oracións, á Análise do discurso compételle a análise de unidades supraoracionales tales como o parágrafo ou a conversación, ademais da clasificación e descrición das modalidades ou xéneros do discurso segundo múltiples criterios de organización interna ou funcionais (descrición, exposición, etc.; carta comercial, manual de instrucións, artigo de prensa, entrevista de traballo, conversación ordinaria, etc.). O concepto de discurso posúe unha evidente relevancia para o ensino de linguas, que se puxo particularmente en evidencia desde a introdución dos enfoques máis comunicativos. O desenvolvemento da competencia comunicativa implica preparar ao discente para que poida usar a linguaxe de maneira que se axuste ao contexto: a temática, o nivel de formalidade, a relación entre os interlocutores, os seus coñecementos; que saiba recoñecer e empregar a estrutura ou organización típica dos intercambios orais ou dos textos escritos empregados en situacións concretas, os seus mecanismos de cohesión interna, etc.

Bibliografía: 

Flowerdew, J. 2012. Discourse in English Language Education. London: Routledge.

McCarthy, M. 1991. Discourse Analysis for Language Teachers. Cambridge: Cambridge University Press.

Van Dijk, T.A. (ed.) 1997. Discourse Studies. A Multidisciplinary Introduction. Vols. 1 & 2. London: Sage.

Correspondencia noutros idiomas
Galego: 
Discurso
Inglés: 
Discourse
Francés: 
Discours
Alemán: 
Diskurs
Italiano: 
Discorso
Polaco: 
Dyskurs
Portugués: 
Discurso
Entrada anterior / seguinte:

Cómo citar esta páxina

Palacios Martínez, Ignacio (dir.), Rosa Alonso Alonso, Mario Cal Varela, Yolanda Calvo Benzies, Francisco Xabier Fernández Polo, Lidia Gómez García, Paula López Rúa, Yonay Rodríguez Rodríguez & José Ramón Varela Pérez. 2019. Dicionario electrónico de ensino e aprendizaxe de linguas. (Dispoñible en líña en https://www.dicenlen.eu/gl/diccionario/entradas/discurso, con data de acceso 07/07/2020).