Selecciona unha inicial para ver as entradas correspondentes:
A B C D E F G H I K L M N O P R S T U V W X Z

Neofalante

Definición:

Persoa que decide conscientemente cambiar do seu idioma inicial a unha lingua minorizada aprendida fóra da súa contorna familiar, xa sexa para expresarse exclusivamente nesta lingua ou para usala só en determinados contextos ou situacións. As razóns para o devandito cambios poden ser debidas á proactividade dun individuo para contrarrestar o uso reducido, e polo tanto a posibilidade de desaparición, da lingua minorizada na área e/ou o proceso de adaptación dos inmigrantes ao contexto social da rexión. En España este fenómeno é observable nas comunidades falantes de galego, euskera, catalán e aragonés.

Entradas relacionadas: 
Bibliografía: 

Frías Conde, F. 2006. "A normalización lingüística na Romania: A normalización da lingua e normalización dos falantes (o caso dos neofalantes)". Ianua. Revista Philologica Romanica 6: 49-68.

Ramallo, F.; Amorrortu, E. & Puigdevall, M. (eds.) 2019. Neohablantes de lenguas minorizadas en el Estado Español. Colección Lengua y Sociedad en el Mundo Hispánico 42. Madrid: Iberoamericana Vervuet.

Correspondencia noutros idiomas
Español: 
Neohablante
Inglés: 
New speaker
Entrada anterior / seguinte:

Como citar esta páxina

Palacios Martínez, Ignacio (dir.), Rosa Alonso Alonso, Mario Cal Varela, Yolanda Calvo Benzies, Francisco Xabier Fernández Polo, Lidia Gómez García, Paula López Rúa, Yonay Rodríguez Rodríguez & José Ramón Varela Pérez. 2019. Dicionario electrónico de ensino e aprendizaxe de linguas. ISBN 978-84-09-10971-5. (Dispoñible en líña en https://www.dicenlen.eu/gl/diccionario/entradas/neofalante, con data de acceso 09/12/2022).