Selecciona unha inicial para ver as entradas correspondentes:
A B C D E F G H I K L M N O P R S T U V W X Z

Lingua oficial

Definición:

Aquela que é recoñecida explicitamente como tal polas institucións dun país e se emprega de feito oralmente e por escrito nas transaccións oficiais de ámbito nacional, entre as que se inclúen as tarefas administrativas, a emisión de informes oficiais, a edición de formularios, a promulgación de leis, etc. Así, por exemplo, o francés é a lingua oficial de Francia e o castelán de España, aínda que neste último país o status de oficialidade é compartido no caso dalgunhas comunidades autónomas con outras linguas empregadas en determinados territorios (galego, eúscaro, valenciano e catalán), tal como recollen a Constitución Española e os respectivos Estatutos de Autonomía. Neste caso estas linguas considéranse como linguas cooficiais. Cabe tamén a posibilidade de que a lingua empregada para as funcións oficiais non sexa, a pesar de todo, recoñecida como lingua oficial nas leis dun país, como é o caso, por exemplo, do inglés nos Estados Unidos.

Bibliografía: 

Fasold, R. 1984. The Sociolinguistics of Society. Oxford: Blackwell.

Correspondencia noutros idiomas
Galego: 
Lingua oficial
Inglés: 
Official language
Francés: 
Langue officielle
Alemán: 
Amtssprache
Italiano: 
Lingua ufficiale
Polaco: 
Język oficjalny
Portugués: 
Língua oficial
Entrada anterior / seguinte:

Cómo citar esta páxina

Palacios Martínez, Ignacio (dir.), Rosa Alonso Alonso, Mario Cal Varela, Yolanda Calvo Benzies, Francisco Xabier Fernández Polo, Lidia Gómez García, Paula López Rúa, Yonay Rodríguez Rodríguez & José Ramón Varela Pérez. 2019. Dicionario electrónico de ensino e aprendizaxe de linguas. (Dispoñible en líña en https://www.dicenlen.eu/gl/diccionario/entradas/lingua-oficial, con data de acceso 10/12/2019).